Þótt það sé síðasti dagurinn í mánuði á miðri skólaönn og ég á ekki krónu með gati, veðrið er grátt og myglað, það er bara hart brauð og smá mjólk í ísskápnum mínum, framundan er langur dagur í skólanum og ég er alein í útlöndum, þá er þetta samt einn af uppáhalds dögunum mínum á árinu:)

Á eftir kemur sami klukkutíminn aftur... fínt að græða svona auka klukkutíma.
Ég er alltaf að kvarta yfir því að það séu ekki nógu margir klukkutímar í sólarhringnum hjá mér og svo er mér gefinn klukkutími akkúrat þegar ég hef nóg af þeim.
Þetta er ágætt, þá þarf ég ekki að hafa eins mikið samviksubit yfir því að hanga á netinu að hlusta á Billie Holiday og borða jarðaber...
Mmmm jarðaber... það var allt svo girnilegt þegar ég fór á markaðinn í gær að ég keypti ávext og grænmeti fyrir allan innkaupapeninginn minn og lifi núna bara á salati, ommelettum, ristuðu brauði og ávöxtum.

Ég var að spila á masterklass í dag hjá Kevin Kenner og ég var eins og hálfviti!
Ég fór á tónleika með honum í gær þar sem hann var að spila Rachmaninoff píanókonsert nr 2 með Kristiansand Symfoniorkester og sjitt hvað hann var góður. Kannski ekki skrítið þar sem hann var Chopin píanókeppnina 1990 og fékk brons í Tchaikovsky keppninni sama ár og er að kenna í Royal Collage of Music...

En ég var svo stressuð að ég tók tvisvar í höndina á honum, fyrst þegar hann var að heilsa mér og svo aftur þegar hann rétti fram höndina til að fá nóturnar mínar.
Ég ákvað að láta eigin klaufaskap ekki slá mig út af laginu og settist niður og byrjaði að spila Rachmaninoff etýðu í g-moll, op.33.
Ég tók tvær tilraunir með fyrsta taktinn og hætti svo eftir smá stund og byrjaði aftur, ruglaðist svo ótrúlega mikið, hafði ekkert vald á höndunum á mér og skalf og gerði lítinn sem engan mun á forte og piano.

Svo þegar hann var að kenna mér notaði hann stundum svo skrítið orðalag, eins og
"you need to penitrate the note with you finger and move with it"
"penitrate it with force that will almost hurt the sound"
"It is all about touch and how you penitrate the note"
Hvernig á ég að geta slakað á og spilað almennilega þegar ég er í kennslu fyrir framan 15-20 manns og allt sem kennarinn segir mynnir mig á kynlíf...

Þetta batnaði nú aðeins þegar hann byrjaði að spjalla og ég fór að slappa af... Kennarinn minn sagði að þetta hefði verið fínt og önnur píanóstelpa sagði mér nokkru sinnum hvað ég hefði verið flott.
En ég held hún hafi bara verið að segja það svo ég færi ekki að grenja...

En eftir þetta stórslys þá ákvað ég að sparka í rassinn á sjálfri mér og fá einhvern kraft í kroppinn minn og einbeitningu í hausinn minn.
Þess vegna þakkaði ég pent þegar mér varð boðið í tvö partý í kvöld og var bara heima með Fridu, Héloise og Charlie að föndra hrekkjavökubúninga...

Ég var að skella inn myndum.
Það eru tvö ný albúm. Eitt sem heitir "Noregur 3" og eru myndirnar teknar á litla draslið mitt sem er núna búið að hanga saman með límbandi í tæp 3 ár og svo annað sem heitir "Hitt og þetta í Noregi", þar fékk ég lánaðar nokkrar myndir frá fólkinu sem var með mér og með betri myndavélar

Þegar ég lít yfir myndirnar þá virðist það eina sem við gerum vera að éta og drekka... Æi hvað er ég að bulla, það er það eina sem við gerum. Sofa, éta, drekka, ræktin og skólinn... En það getur nú verið ljúft:)

Forvitnir geta kíkt hér

Staðsetning: Kaupmannahöfn, heima hjá Sigrúnu
Viðstaddir: Hafdís, Sigrún og Birna

Búnar að borða yfir okkur af pizzu og súkkulaði, horfa á væmna klisjukennda ameríska stelpumynd um mann sem varð ástfanginn af draug sem vissi ekki að hún var draugur og svo var hún ekkert draugur heldur bara í dái og vaknaði þegar hún var tekin úr sambandi og þau urðu ástfangin og lifðu hamingjusöm til ævinloka.
Ég og Sigrún erum á 5 bjór og búnar með 2 tópas skot og erum að syngja hástöfum með Disney lögum á meðan Birna er sofnuð við hliðiná okkur eftir langann dag á Karen Blixen safni... Það er ljúft að vera í fríi og lifi kojufyllerí!

P.s Bjór er góður

You Should Play the Piano

You are a true music aficionado who loves many musical style and eras. You find music to be an escape. And you'd like to be relaxed and comfortable when you're making it. You're very innovative, and you have a unique way of knowing what may sound beautiful. There's a strong possibility that you could compose some of your own work songs quite easily. While you have a lot of creative energy, you are also serious and conscientious. Your musical talent needs time, practice, and lots of privacy to flourish. Your dominant personality characteristic: your painstaking attention to detail Your secondary personality characteristic: your natural tendency to be whimsical

Undanfarnar tvær vikur er ég búin að vera skrítin í hausnum... allavega skrítnari en venjulega.
Ég hætti að nenna að æfa mig og fara í ræktina og langaði bara til að liggja uppi í rúmi og horfa á That 70´s show. Ég gerði dálítið mikið af því en tókst nú samt að rífa mig fram úr til að æfa mig og mæta í tíma og þess háttar.
Svo var flensa að ganga á milli nemenda og hún náði mér í nokkra daga og ég missti af hóptíma þar sem ég ætlaði að spila og vera klár...
Ef ég hefði ekki haft Fridu og hina skiptinemana til að veita mér félagsskap og gera skemmtilega hluti eins og fara í dýragarðinn, í keilu, út að borða pizzu og halda tortillas matarboð og drekka bailys í kaffi og mohito og dansa fram í rauða nóttina, þá hefði ég eflaust bara legið uppi í rúmi og verið í fýlu.
Svo bjargaði alveg deginum mínum þegar Sara hringdi og spjallaði lengi lengi og Sandra Rún hringdi daginn eftir og spjallaði líka lengi lengi... Og ég held að mamma sé orðin leið á mér, ég er búin að hringja svo oft í hana undanfarnar tvær vikur.
Ég var farin að halda að allir heima hefðu bara gleymt mér en ég held að það hafi bara verið fýlan að tala.

Í gær fór ég á fyrirlestur um Ameríska tónlist sem bar yfirskriftina "American Music. Historical Traditions and Contemporary Issues"
Ég var dálítið spennt þegar fyrirlesturinn var að byrja því ég er ekki í neinum aukafögum og er bara að spila á píanóið allan daginn. Engin tónlistarsaga, hljómfræði, tónheyrn, er ekki að kenna neitt, enginn kór, engir söngtímar, engir sellótímar... bara spila á píanó, fara í ræktina og hanga og fíflast. Það er reyndar búið að vera frábært en ég er svo vön að vera með fullt af mismunandi hlutum í gangi.
Fyrstu mínúturnar af fyrirlestrinum var ég sannfærð um að ég hefði átt að skrá mig í fleiri fög, jafnvel eitthvað allt annað en tónlist. Ég tók um stílabók og fór að glósa af miklum áhuga. En eftir fyrsta klukkutímann var stílabókin komin á gólfið og ég byrjuð að dotta. Þá ákvað ég að ég ætti bara að nota þennan aukatíma sem ég er ekki að æfa mig, í ræktinni eða að fíflast og hanga til þess að sofa meira...

Rosalega verður maður latur þegar maður hefur ekki mikið að gera.

Köben í fyrramálið! :)

Í lokin eru nokkrar myndir af uppátækjum mínum þessar síðustu vikur



Snilldartaktar með keilukúlu



Ég og Helene, dansdrottingar.



Róla!



Ég set svo fleiri myndir inn við tækifæri...

Ég er sko ekki dáin eða horfin... bara langt í burtu. Þið megið alveg vera dugleg að tala við mig á msn og skype eða jafnvel senda mér bréf.

Áður en ég fór út fór góðvinur minn, hann Kristján Ketill, með mér í gegnum stiginn sem skiptinemar fara í gegnum þegar þeir eru að heiman... Hamingjusömu brúðkaupsdagarnir eru búinir og grár hversdagsleikinn er að sökkva inn.

Til að gleðja sjálfa mig keypti ég mér flotta og hlýja húfu til að fela hárlubbann sem virðist bara vilja liggja þarna á hausnum á mér og vera ljótur. Það dugði víst skammt því næst keypti ég flugmiða til Köben og ætla að eyða næstu helgi með Sigrúnu og Birnu og hafa gaman.
Kredidkortið mitt fékk að finna fyrir því og það á eftir að bíta mig í rassinn seinna meir, því ég á varla nægan pening fyrir mat, en mér er sama því nú er ég glöð... allavega glaðari.

Ég verð kannski ekki eins glöð þegar ég er svöng á engann mat...
En svo á ég afmæli bráðum og þá verð ég glöð.
Svo fæ ég líka heimsókn eftir minna en mánuð og þá verð ég líka glöð.

Ég er ekki lengur jafn reið og þegar ég bloggaði í gær.
Fyrri partur dagsins var slæmur og vonda bankakonan leyfði mér ekki að borga leiguna mína og var vond og lét mig næstum því gráta... en til að líða betur fórum ég og Frida á kaffihús og skoðuðum hverja einustu vöru sem var í boði í Indiska og ég keypi gullfallegt, þægilegt og yndislegt teppi. Ég elska Indiska. Ég vildi að það væri Indiska á Íslandi...

Kennarinn minn hérna í Kristiansand sagði mér að hugsa um að vera hérna næstu önn líka og vera þá heilt skólaár hérna úti.
Ég er að hugsa málið.
Stelpurnar sem ég er alltaf með hérna úti verða hérna í eitt ár og nöldra alla daga um að ég eigi að drífa mig að sækja um að vera lengur.

Ef ég verð lengur þá fæ ég meiri tíma hjá frábærum kennara og ég hef meiri tíma til að æfa mig því ég er ekki í eins mörgum fögum.
En ef ég verð lengur þá þarf ég að taka fleiri fög síðasta árið mitt á Íslandi og ég vil vera í sem fæstum fögum svo ég geti einbeytt mér að lokaritgerðinni minni og útskriftartónleikunum.
Ég er líka farin að hlakka til að koma aftur heim, en samt kvíði ég rosalega fyrir því að fara og kveðja alla sem verða eftir í Noregi.
Ég hlakka til að fara aftur í kórinn minn og hitta vini mína og fjölskylduna, en þetta verður allt til staðar þótt ég verði í burtu í fimm mánuði í viðbót.
En svo verð ég reyndar bara í eitt ár í viðbót heima og fer svo eitthvert út í heim að læra meira eftir það.
En ég er ung og á að skoða heiminn og lenda í ævintýrum.

Æi ég veit ekki... Ég þarf að ákveða og sækja um fyrir 15.október

Hugs hugs....

Helvítis bankakonur.
Helvítis allt sem lokar klukkan helvítis 15:00 og 15:30 í helvítis Noregi.
Helvítis drasl.
Helvítis helvíti.

Ég las einhversstaðar að "iðjuleysið sé hugsjón snillingsins og leti hin rómantíska dygð"
Ég hlít þá að vera mjög rómantískur snillingur þessa dagana.

Ég hefði átt vera að fara í píanótíma í dag en Trygve er ekki í bænum svo það er frí. Venjulega er ákveðin pressa sem fylgir því að vera að undirbúa sig fyrir næsta tíma en þar sem ég finn ekki fyrir pressunni hef ég verið að taka því frekar rólega undanfarna daga... æfa smá, fara á kaffihús, elda með fólki, horfa á Prison Break, lesa smá um píanótækni nútímans, sofna út frá píanótækni nútímans... mér finnst ég löt.
En ég ætla að halda mig við þá hugmynd að ég sé rómantískur snillingur, það hljómar miklu betur.

Það var international dagur í skólanum í dag og ég var að kynna skólann minn. Það voru nú ekki svo margir sem voru að forvitnast um Ísland og næstum því allir flúðu um leið og ég sagði að þetta væri listaháskóli. Þetta er nú flest viðskiptanemar sem voru þarna svo það er kannski ekki við því að búast að þau hafi áhuga á listaháskóla á Íslandi... Og kannski er fólkið hérna með fordóma gagnvart listamönnum og halda að ég sé einhver stórfurðuleg "artí-fartí" típa sem stökkvi á þau og kasti þeim ofan í kar fullu af bodílósjoni og slái þau í framan með dauðum fiski.

Nei jedúddamía... hættu nú.

Ég þarf að fara að borga leiguna mína niðri í bæ áður en ég þarf að mæta aftur upp í skóla til að búa til plokkfisk fyrir 30 manns. Hvað á það að þýða að senda útlendingana í eldhúsið til að elda fyrir allan skólann?

Nei nú er ég hætt þessu nöldri. Þetta verður fínt :)